چگونه بوش های خود روان کننده را انتخاب کنیم؟

بر اساس بار، سرعت، دما و محیط انتخاب کنید

برای 90 درصد کاربردهای صنعتی، درست است بوش خود روان کننده با تطبیق انتخاب می شود حداکثر بار استاتیک (تا 300 نیوتن بر میلی متر مربع برای PTFE تقویت شده) , سرعت سطح (زیر 2.5 متر بر ثانیه بدون روغن کاری) ، و دمای عملیاتی (200- تا 280 درجه سانتی گراد برای انواع برنزی) . همیشه اولویت بندی کنید مقدار PV (فشار × سرعت) - رتبه جهانی برای یاتاقان های خود روان کننده. اگر PV شما بیش از 1.8 N/mm² × m/s است، به کامپوزیت PTFE با پشتی فلزی بروید.

مثال: یک سیلندر هیدرولیکی که در 50 نیوتن بر میلی متر مربع و 0.05 متر بر ثانیه (PV = 2.5) کار می کند، به آستر PTFE بافته شده با پشتی با استحکام بالا ، نه یک بوش استال ساده. در زیر ما هر عامل تصمیم گیری را با داده های عملی تجزیه می کنیم.

سه معیار انتخاب غیرقابل مذاکره

ادعاهای مبهم "مناسب برای استفاده عمومی" را نادیده بگیرید. در عوض، از این سه معیار سخت برای مقایسه بوش های هر تامین کننده استفاده کنید.

1. حداکثر فشار سطح استاتیک (ظرفیت بار)

این همان باری است که بوش می تواند بدون تغییر شکل تحمل کند. بوش های ترموپلاستیک (POM، PA): 50-80 نیوتن بر میلی متر مربع . اپوکسی رشته ای با PTFE: 150-200 نیوتن بر میلی متر مربع . PTFE متخلخل با پشت برنز: تا 300 نیوتن بر میلی‌متر مربع . برای تجهیزات سنگین خاکی یا ماشین های پرس، نوع پشتی برنزی را انتخاب کنید.

2. حداکثر سرعت لغزش (بدون روغن خارجی)

مواد خود روان کننده به یک فیلم انتقال متکی هستند. در سرعت های بالا فیلم می شکند. PTFE ساده: حداکثر 0.5 متر بر ثانیه . PTFE با پرکننده (شیشه/کربن): حداکثر 1.5 متر بر ثانیه . گرافیت/برنز با پشت فلز: حداکثر 2.5 متر بر ثانیه . بالاتر از 2.5 متر بر ثانیه، بلبرینگ های برنزی آغشته به روغن یا بلبرینگ های چرخشی را در نظر بگیرید.

3. محدوده دمای عملیاتی

عملکرد خود روانکاری به دما حساس است. بوشینگ های استال (POM): -40 درجه سانتیگراد تا 90 درجه سانتیگراد . کامپوزیت PTFE: -200 درجه سانتیگراد تا 260 درجه سانتیگراد . گرافیت/فلز (بدون PTFE): -240 درجه سانتیگراد تا 400 درجه سانتیگراد . برای شیرهای برودتی، گرافیت روی فلز تنها انتخاب قابل اعتماد است. برای کوره ها، از PTFE با دمای بالا با دی سولفید مولیبدن استفاده کنید.

حد PV: مهمترین شماره شما

PV = فشار (N/mm²) × سرعت (m/s). هر بوش خود روان کننده دارای حداکثر امتیاز PV است. 20% از آن فراتر رفته و عمر پوشیدن آن 80% کاهش می یابد ، با توجه به آزمایش های سازنده متعدد بلبرینگ.

برای استفاده از جدول PV: PV واقعی خود را محاسبه کنید (P × V). اگر حتی 10 درصد از حداکثر PV ماده بیشتر شود، بوش بیش از حد گرم می شود و در عرض چند هفته از کار می افتد. همیشه یک حاشیه ایمنی 30% برای کاربردهای غبارآلود یا نوسانی اضافه کنید .

سوالات متداول در مورد بوش های خود روان کننده - پاسخ های عملی

1. آیا بوش های خود روان کننده هرگز نیاز به تعمیر و نگهداری دارند؟

نیازی به روغن کاری خارجی نیست اگر محدوده PV و محدوده دما رعایت شود. با این حال، هر 2000 ساعت کارکرد را از نظر سایش بررسی کنید. هنگامی که آستر PTFE به قسمت پشتی سایش می کند (معمولا عمق سایش 0.2 میلی متر ) اصطکاک به شدت افزایش می یابد - بلافاصله تعویض کنید.

2. آیا می توانم از آنها در محیط های زیر آب یا شیمیایی استفاده کنم؟

بله، اما با محدودیت. بوش های مبتنی بر PTFE تقریباً در برابر همه مواد شیمیایی بی اثر هستند (pH 0-14) . با این حال، آب می تواند فیلم انتقال PTFE را بشوید و سایش را افزایش دهد 3 برابر تا 5 برابر . برای استفاده در زیر آب، بوش های برنزی پر از گرافیت (بدون PTFE) را انتخاب کنید. مثال: استفاده از پمپ های شناور برنز سرب دار با شاخه های گرافیتی ، بیش از 10000 ساعت در زیر آب ماندگاری دارد.

3. طول عمر معمول در حرکت نوسانی (به عنوان مثال، پین، لولا) چقدر است؟

نوسان سخت تر از چرخش است زیرا لایه روان کننده نمی تواند دوباره پر شود. برای نوسان 30± درجه با سرعت 0.2 متر بر ثانیه و 30 نیوتن بر میلی متر مربع، بوش بافته شده با PTFE حدود 50000 چرخه دوام دارد . یک بوش استال ساده از کار می افتد زیر 5000 سیکل . همیشه داده های تست نوسان را از تامین کننده خود درخواست کنید - بسیاری از آنها فقط نتایج تست چرخشی را ارائه می دهند.

4. چگونه بفهمم که یک بوش خود روان کننده فرسوده شده است؟

فاصله شعاعی را اندازه گیری کنید. برای شفت 20 میلی متری، فاصله اولیه 0.05-0.10 میلی متر است. وقتی فاصله به 0.30 میلی متر رسید تعویض کنید (برای اکثر مصارف صنعتی). همچنین، به صدای جیر جیر گوش دهید - این نشان می دهد که روان کننده جامد تمام شده است. افزایش ناگهانی دما (بیش از 20 درجه سانتیگراد بالاتر از محیط) یکی دیگر از علائم هشدار دهنده اولیه است.

سه اشتباه رایج (با داده های خسارت واقعی)

• اشتباه 1: نادیده گرفتن بارگذاری لبه - ناهماهنگی 3 درجه فشار موضعی را تا 400% افزایش می دهد و باعث له شدن سریع آستر می شود. 80 درصد از خرابی های زودرس در تجهیزات کشاورزی از بوش های نامرتب ایجاد می شود.
• اشتباه 2: استفاده از بوش های PTFE در خلاء - PTFE خارج شده و روانکاری کمتر از 10-3 Pa را از دست می دهد. برای اتاقک های فضایی یا خلاء، استفاده کنید بوش های فلزی با پوشش MoS2 .
• اشتباه 3: نادیده گرفتن سختی شفت - بوش های خود روان شونده به سختی محور نیاز دارند حداقل 45 HRC (کروم ضد زنگ یا سخت). یک شفت نرم (20 HRC) 10 برابر سریعتر سایش می کند. یک کیس دستگاه بسته بندی شاهد کاهش عمر بوش از 12 ماه بود 3 هفته بعد از اینکه یک شفت نرم به اشتباه نصب شد.

درخت تصمیم گیری انتخاب - چک لیست گام به گام شما

1. مرحله 1 - محاسبه PV واقعی: P (حداکثر بار N/mm²) × V (حداکثر سرعت لغزش m/s). اگر PV > 3.0، خود روانکاری مناسب نیست - از بلبرینگ های المنت نورد استفاده کنید.
2. مرحله 2 - بررسی دما: زیر 100- درجه سانتیگراد → فقط گرافیت/فلز. بالاتر از 260 درجه سانتیگراد → فقط گرافیت یا کامپوزیت سرامیکی.
3. مرحله 3 - بررسی محیط: آب/بخار ← گرافیت برنزی. گرد و غبار/خشک → PTFE با فیبر آرامید.
4. مرحله 4 - مواد را از جدول PV انتخاب کنید (30٪ حاشیه ایمنی اضافه کنید). مثال: PV 1.2 ← مواد با درجه PV > 1.56، یعنی PTFE با پشت برنز را انتخاب کنید.
5. مرحله 5 - سختی شفت و پرداخت سطح را بررسی کنید (Ra 0.2-0.4 میکرومتر بهینه).

این پنج مرحله را دنبال کنید تا بوش خود روان کننده شما به این کار برسد 90-100٪ عمر مفید آن ، معمولاً 5000-30000 ساعت کار بسته به بار.