چرا "چسبیدن" در چرخ دنده کرمی رخ می دهد؟

"چسبیدن" به نقص جدی اشاره دارد که در آن سطوح تماس از چرخ دنده کرم و کرم پس از شکست به هم می چسبند و باعث توقف لحظه ای در انتقال می شوند. این پدیده به شدت بر راندمان انتقال و ایمنی تجهیزات تأثیر می گذارد و معمولاً توسط عوامل کلیدی زیر ایجاد می شود:

خرابی روغن کاری و تخریب فیلم روغن

درایوهای چرخ دنده حلزونی به شدت به فیلم روغن روانکاری وابسته هستند. هنگامی که سیستم روغن کاری از کار می افتد یا ویسکوزیته گریس مطابقت ندارد (به عنوان مثال، استفاده از گریس معمولی در محیط های با دمای پایین)، سطوح تماس چرخ دنده کرم و کرم نمی توانند یک فیلم روغن هیدرودینامیکی به اندازه کافی ضخیم تشکیل دهند. پس از جدا شدن لایه روغن، سطوح فلزی در تماس مستقیم قرار می گیرند، اصطکاک به طور چشمگیری افزایش می یابد که منجر به افزایش شدید دمای محلی و چسبندگی می شود.

دمای بیش از حد که منجر به نرم شدن مواد می شود

هنگامی که لایه روغن روان کننده از بین می رود یا از کار می افتد، دمای تماس بین چرخ دنده کرم و کرم به سرعت افزایش می یابد. دمای بالا باعث نرم شدن یا بازپخت شدن فلز روی سطح دندانه های چرخ دنده کرم می شود و چسبیدن فلز به کرم را آسان تر می کند و در نتیجه چسبندگی ایجاد می کند.

عدم تطابق بین سختی مواد و زبری سطح

مواد چرخ دنده حلزونی معمولاً نرمتر هستند (به عنوان مثال آلیاژ مس)، در حالی که مواد کرم سخت تر هستند. اگر سختی سطح چرخ دنده حلزونی ناکافی باشد یا زبری سطح خیلی زیاد باشد، دندانه های چرخ دنده حلزونی مستعد سوراخ شدن یا سایش تحت بارهای زیاد هستند که منجر به چسبندگی فلز در دما و فشار بالا می شود. به همین دلیل است که بهبود سختی مواد و پرداخت سطح یک اقدام مهم برای جلوگیری از چسبندگی است.

آسیب فیزیکی ناشی از ناخالصی های خارجی

اگرچه چسبندگی عمدتاً یک پدیده چسبندگی حرارتی است، اما اثرات فیزیکی ناخالصی ها (مانند سرباره جوش، براده های آهن و سایر ذرات سخت) می تواند به لایه روغن آسیب برساند و باعث آسیب موضعی شود که می تواند چسبندگی حرارتی را تشدید کند.